Around Annapurna Trek

Namaste!

We zijn gisteren gezond en heelhuids (op zo'n 15 blaren voor Annemieke na dan...........) teruggekeerd van de Around Annapurna Trekking. In 18 dagen hebben we zo'n 230 km gelopen; in principe omcirkel je de Annapurna bergketen met als letterlijk hoogtepunt de oversteek van de hoogste trekkingspas van de wereld: de Thorung-La pass van 5416 meter hoogte.

Het is een lodgetrek met redelijk goede voorzieningen (met name in de lager gelegen gebieden); alhoewel volgens mij
Annemieke en ik de enige 2 tijdens de hele trek zijn geweest die niet gekotst en gescheten hebben..............ik klop t gelijk af! Alleen Annemieke is een dag misselijk geweest wegens de hoogte en ik een dagje duizelig tijdens t acclimatiseren, maar dat zijn standaard symptomen. De tocht was echt schitterend; na 2 dagen begon t te regenen en later zelfs te sneeuwen, waardoor we 1 dag vast hebben gezeten. Zelfs op 2300 meter sneeuwde het; en toe moesten we nog ruim 3000 m (!) stijgen..............na een dagje gewacht te hebben klaarde t op en de rest van de trekking hebben we strak blauwe hemel gehad met schitterende uitzichten op Himalaya toppen tot 8000m +, waaronder de Dhaulagiri (8197 m) en Annapurna I (8091 m). Door de vele sneeuwval was de Thorung La pas (5416 m) gesloten (ruim 2 meter verse sneeuw) en vele toeristen kwamen terug gelopen vanuit hoger gelegen dorpen omdat t niet mogelijk was verder te lopen. Sneeuwstormen zijn erg zeldzaam voor de tijd van t jaar. Wij zijn toch verder gegaan in de hoop dat er een trail in sneeuw getrapt zou worden.

7 dagen lang hebben we door de sneeuw gelopen soms sporen van ruim een meter diep en het hele landschap was omgetoverd tot een groot sneeuwlandschap. Het was niet altijd even gemakkelijk lopen en het leek vaak meer op bergklimmen / expeditie dan een trekking. Er waren ook vele lawines waar we een paar mooie foto's van hebben geschoten.

Na 2 dagen acclimatiseren in Manang (3500 m) zijn we gaan klimmen richting de Thorung La pass die net weer was vrij gegeven. Na een overnachting op 4500 m zijn we om 4 uur s ochtends met min 10-15 graden Celsius onder een prachtige sterrenhemel begonnen aan de beklimming van bijna 1000 hoogtemeters en vervolgens een afdaling van zo'n 1600 hoogtemeters. De eerste uren moesten we met hoofdlamp lopen Het was erg zwaar met name door de hoeveelheid sneeuw en het gebrek aan zuurstof. Maar de vele Himalaya toppen en het prachtige landschap verzachten de "pijn". Na 6 uur lopen bereikte eindelijk de top van 5416m.

Het zwaarste was misschien nog wel de afdaling; 1600 meter omlaag naar 3800 meter over een soort rode skipiste vol ijs en slush (had ik mijn snowboard maar meegenomen)....................na 12 uur lopen kwamen we moe, maar voldaan aan in Muktinath. Vanaf daar was het eindelijk gedaan met het lopen door de sneeuw en veranderde het landschap in een soort droge rotswoestijn; het zogenaamde Mustang gebied. Geleidelijk afdalend zijn we in zo'n 5 dagen teruggelopen naar de bewoonde wereld. We hebben een aantal leuke mensen ontmoet, waaronder een Franse en een Canadees stel waar we ruim een week mee zijn opgetrokken.

Mocht je overtuigd zijn om de trekking te gaan doen, dan moet je snel zijn, want ze zijn hard bezig om een weg aan te leggen waardoor de gehele Annapurna trek in zo'n 5-8 jaar verdwenen zal zijn............daarna kun je het in een touristbus doen!...............................die Nepali weten helaas niet zo goed hoe ze met toerisme om moeten gaan.

Nu ff een paar dagen relaxen in Pokhara en dan neushorens en olifanten spotten in Chitwan (zuid Nepal).

Laters..................